Baliemedewerker, tentoonstellingbouwer, koerier
Simon Jager (80) is een echte doener. Twaalf jaar geleden startte hij als vrijwilliger tijdens de verhuizing. Hij was baliemedewerker, tentoonstellingbouwer, koerier. Een vrijwilliger in hart en nieren, altijd bereid tot helpen, zonder enig eigen belang. Zijn drive? Een allergie tegen onrecht. En een groot geloof in het museum als middel om kinderen te leren nadenken over onrecht. Hen te wapenen tegen discriminatie, tegen een te groot vertrouwen in gezag, in eigen gelijk ook.

Een van zijn favoriete plekken in het museum is de deurbel waar een onderduiker (vergeefs) hulp zoekt: ‘Het is een smalle lijn, tussen goed en fout. Je kunt niet voorspellen wat je zelf “gedaan zou hebben”. Wij hebben geprobeerd onze kinderen altijd te leren relativeren, te leren nadenken.’

Museumdocent
Simons kleindochter Fleur (23), opgegroeid in de Plantagebuurt, had altijd al veel interesse in de verhalen over de oorlog. Als Pabostudente organiseerde ze WOII-projecten voor kinderen, ze reisde met studenten naar Auschwitz en Stutthof. Tijdens een educatieve reis naar kamp Ravensbrück inspireerde de in 2009 overleden oud-verzetsman Jo Spier haar tot verdere actie: ‘Jo benadrukte altijd de noodzaak alert te blijven op onrecht dat nu nog plaatsvindt, op verzet anno nu.’

Na een gesprek met opa Simon besloot ze zich aan te melden voor de opleiding tot museumdocent bij het Verzetsmuseum. Een functie die ze nu al twee jaar met veel plezier vervult, naast haar studie psychologie. Ook voor haar is het aanzetten tot nadenken de belangrijkste verdienste van het museum. Maak mensen bewust van hoe ze naar elkaar kijken, toen en nu. Creëer begrip. Een streven dat beiden, Simon en Fleur, verbindt.