Boeken lezen
“Ik kom daar om boeken te lezen die ik thuis niet heb. Mijn belangstelling gaat uit naar allerlei aspecten van de oorlog. Laatst heb ik gefascineerd zitten lezen over Ans van Dijk, de vrouw die zoveel Joden heeft verraden. Waarom doet iemand dat? Daar ben ik dan een tijdje mee bezig, met die vraag.”

Die honger vergeet ik nooit
“De bezetting is voor mij ook persoonlijke geschiedenis. Ik was zes toen het begon. Als Haagse jongen herinner ik me het zogenaamde vergissingsbombardement op de Bezuidenhout, maart 1945. Niet dat ik het zelf heb gezien, maar je hoorde het meteen. En een half jaar eerder: de vliegtuigen die overkwamen voor de luchtlandingen in Arnhem. Ja, toen dachten we nog dat de oorlog snel voorbij zou zijn. Niemand die verwachtte dat er nog een vreselijke winter zou volgen, vol honger en ellende. Die honger vergeet ik nooit. We kregen soms wat soep of melk om aan te sterken. Mijn vader had hongeroedeem. Hij leek het niet te gaan halen. Maar hij heeft het toch gered.”

Leuk contact
“In het Verzetsmuseum bekijk ik ook de exposities. Die over voetbal vond ik interessant. Dat het leven gewoon doorgaat, hè, dat is ook mijn herinnering. Sinterklaas, je verjaardag. Tot op het laatst. Toen was niets meer normaal. Met de andere vaste museumklanten van de zaterdag heb ik een heel leuk contact. Net als met de baliemedewerkers, ze kennen me allemaal. Ik ben natuurlijk vriend van het museum, maar haal toch elke keer mijn museumjaarkaart door de scanner. Dan heeft het museum ook nog inkomsten aan mij!”