De vijftienjarige Molukse Coosje Ayal woont bij haar oom en tante op Nieuw-Guinea. Als de Japanners hun dorp binnentrekken, vluchten ze met de guerrillagroep van Willemsz Geeroms de binnenlanden in.

'De mannen zeiden: ‘We behandelen je niet als een meisje maar als één van de soldaten. Als je dat accepteert, kun je bij ons blijven.’ We zijn steeds door de jungle getrokken, lopend met een geweer en bepakking. (…) De laatste maanden waren het zwaarst, toen aten we slangen, krokodillen en schildpadden.'