‘Toen ik zelf geld ging ophalen wilde ik hier en daar een al te armoedig hutje overslaan, maar de mensen kwamen naar buiten en zeiden “Dokter mi no ta bon pa un fwerte pa e pober Ulandesnan?” Dokter, ben ik niet goed genoeg om een daalder te geven voor die arme Hollanders?’
Chris Engels, oprichter SANOC (Steun aan Nederlandse Oorlogsslachtoffers Curaçao)

Stichting, Damescomité en Roode Kruis
De hulpacties zijn in eerste instantie gericht op de oorlogsslachtoffers. In 1940 wordt in Suriname de Stichting Oorlogsnoodfonds Suriname en het Surinaamse Roode Kruis opgericht.

Ook de Antilliaanse bevolking is zeer meelevend en goedgeefs. Een van de hulporganisaties op de Antillen is bijvoorbeeld het Damescomité Prinses Irene. Samen met het Roode Kruis organiseren ze een grote fancy fair. In een brief schrijft het comité: ‘De Fair zal een Hollandsch karakter hebben. De kleding van de meewerkende dames zal Hollandsche boerinnendracht zijn.’ De fair is een groot succes.

'Ik was scholier en ik deed er wel aan mee hoor, aan die SANOC-actie, maar ik had toch ook wel wat gemengde gevoelens. De actie was door de Nederlanders georganiseerd en er was erg op ons ingepraat om eraan mee te doen. Er was een grote sociale druk. Je moest eigenlijk wel.'
Ted Marchena